Zamglony świat… Jak zaćma wpływa na codzienne życie pacjenta?

Czym jest zaćma i jakie są jej rodzaje?

Zaćma (katarakta) to schorzenie polegające na stopniowym mętnieniu naturalnej soczewki oka, które prowadzi do pogorszenia ostrości widzenia. W zdrowym oku soczewka jest przezroczysta i skupia światło na siatkówce, umożliwiając wyraźne widzenie. W przypadku zaćmy dochodzi do zmniejszenia jej przejrzystości, co sprawia, że obraz staje się zamglony, rozmyty lub mniej kontrastowy. 

Okulista Skoczów

Najczęściej występuje zaćma starcza, związana z procesem naturalnego starzenia się organizmu. Oprócz niej wyróżnia się także zaćmę wtórną (np. po urazach, stanach zapalnych, operacjach oka), zaćmę polekową (często po długotrwałym stosowaniu sterydów) oraz zaćmę wrodzoną, która pojawia się już u noworodków. Rodzaj zaćmy oraz tempo jej rozwoju wpływają na sposób leczenia i moment, w którym konieczne staje się przeprowadzenie operacji. Niezależnie od typu, zaćma prowadzi do postępującego pogorszenia widzenia, które nie ustępuje samoistnie, a nieleczona może prowadzić do ślepoty. 

Świat za mgłą – najbardziej typowe objawy zaćmy 

Zaćma rozwija się stopniowo. Dlatego jej pierwsze objawy często bywają bagatelizowane lub przypisywane zmęczeniu czy starzeniu się wzroku. Jednym z najczęstszych symptomów jest wrażenie widzenia „przez mgłę” – obraz staje się mniej wyraźny, rozmyty, a kolory tracą intensywność. W miarę postępu choroby pojawiają się trudności z widzeniem w słabym oświetleniu, a źródła światła, takie jak słońce czy lampy, zaczynają razić bardziej niż wcześniej. 

Charakterystyczne jest również pogorszenie widzenia w nocy oraz konieczność częstych zmian okularów, które nie przynoszą już oczekiwanej poprawy. Niektórzy pacjenci zauważają podwójne widzenie w jednym oku lub nadwrażliwość na światło. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do znacznego ograniczenia ostrości wzroku, co wpływa na codzienne funkcjonowanie. Dodatkowo mogą pojawić się problemy z prawidłowym rozróżnianiem kolorów.  

Najbardziej typowe objawy zaćmy to: 

• zamglone, niewyraźne widzenie – jakby patrzenie przez brudną szybę lub mgłę,
• trudności z widzeniem po zmroku – pogorszenie ostrości w słabym oświetleniu,
• zwiększona wrażliwość na światło – np. oślepianie przez słońce, reflektory samochodowe,
• widzenie aureoli wokół źródeł światła – szczególnie w nocy,
• zaburzone postrzeganie kolorów – kolory stają się wyblakłe, mniej intensywne,
• częsta potrzeba zmiany okularów – bez poprawy jakości widzenia,
• podwójne widzenie w jednym oku – rzadziej, ale może się pojawić w początkowych fazach.

Jakie są przyczyny rozwoju zaćmy w oku?

Zaćma może mieć różnorodne podłoże, jednak najczęściej związana jest z naturalnym procesem starzenia się organizmu. Z wiekiem struktura soczewki ulega zmianom – soczewka oka traci swoją przejrzystość, elastyczność i zdolność prawidłowego załamywania światła. To tzw. zaćma starcza, najczęściej diagnozowana u osób po 60. roku życia. Istnieją jednak również inne czynniki, które mogą przyspieszyć lub wywołać rozwój zmętnienia soczewki. 

Należą do nich:

• choroby przewlekłe (np. cukrzyca), 
• długotrwałe stosowanie niektórych leków (szczególnie sterydów), 
• urazy oka, 
• promieniowanie UV, 
• palenie tytoniu,
• niedożywienie,
• niedobory antyoksydantów w diecie. 

Leczenie zaćmy i poprawa jakości życia po operacji

Jedyną skuteczną metodą leczenia zaćmy jest operacja chirurgiczna polegająca na usunięciu zmętniałej soczewki i wszczepieniu w jej miejsce sztucznej, soczewki wewnątrzgałkowej o dobranej mocy. Zabieg trwa zwykle kilkanaście minut i wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym – bez konieczności hospitalizacji. Obecnie dostępne są różne rodzaje soczewek, które można dobrać indywidualnie do potrzeb pacjenta. Najczęściej stosuje się soczewki jednoogniskowe (dostępne również w ramach refundacji z NFZ), ale coraz większą popularnością cieszą się także soczewki wieloogniskowe oraz toryczne, które umożliwiają jednoczesną korekcję prezbiopii czy astygmatyzmu.

Centrum Leczenia Zaćmy

Rekonwalescencja po operacji zaćmy trwa ok. 3-4 miesiące – większość pacjentów już po kilku dniach zauważa znaczną poprawę widzenia, a pełna stabilizacja ostrości wzroku następuje zwykle w ciągu kilku tygodni. Po zabiegu zaleca się unikanie wysiłku fizycznego, pocierania oka oraz stosowanie zaleconych kropli. Efektem operacji jest nie tylko wyraźne widzenie, ale także znaczna poprawa jakości życia. Pacjenci odzyskują niezależność, mogą znowu czytać, prowadzić samochód, a codzienne czynności nie sprawiają już trudności. 

Sprawdź cennik zabiegów usunięcia zaćmy